สัญญาจัดซื้อ AI ภายใต้กฎหมาย AI พื้นฐานเกาหลีใต้: เช็กลิสต์ 9 ข้อ (2026)

สัญญาจัดซื้อ AI ภายใต้กฎหมาย AI พื้นฐานเกาหลีใต้: เช็กลิสต์ 9 ข้อ (2026)

สรุปสั้น: ก่อนเซ็นสัญญากับผู้ให้บริการ AI ควรระบุให้ชัดว่าใครเป็นผู้ให้บริการฟังก์ชัน AI ข้อมูลคำสั่งและผลลัพธ์ถูกนำไปใช้อย่างไร ใครแจ้งผู้ใช้เมื่อมี AI อยู่ในบริการ จะแจ้งการเปลี่ยนโมเดลอย่างไร และจะได้รับความช่วยเหลือแบบใดเมื่อเกิดเหตุขัดข้อง บทความนี้สรุปเป็นเช็กลิสต์สัญญา 9 ข้อ

ขอบเขตของบทความ: เนื้อหาส่วนกฎหมายกล่าวถึงกฎหมาย AI พื้นฐานของเกาหลีใต้เท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำเกี่ยวกับกฎหมายไทย สหรัฐฯ สหภาพยุโรป หรือเขตอำนาจอื่น และไม่ได้ตัดสินว่ากฎหมายนี้ใช้กับบริษัทต่างประเทศรายใดโดยอัตโนมัติ ขอบเขตการใช้กฎหมายขึ้นอยู่กับบริการ บทบาทของคู่สัญญา และข้อเท็จจริงของแต่ละกรณี

กฎหมายของเกาหลีใต้ที่ชื่อว่า “กฎหมายว่าด้วยการพัฒนา AI และการสร้างพื้นฐานความเชื่อมั่น” หรือกฎหมาย AI พื้นฐาน มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม 2026 การใช้เครื่องมือ AI ในบริษัทไม่ได้ทำให้ทุกบริษัทมีหน้าที่เหมือนกัน การใช้เครื่องมือภายนอกเพื่อช่วยร่างบันทึกภายในแตกต่างจากการนำโมเดล AI มาใส่ในผลิตภัณฑ์แล้วให้บริการแก่ลูกค้า

การเขียนในสัญญาว่าฝ่ายหนึ่งเป็น “ผู้ใช้” หรือ “ผู้ให้บริการ” ไม่ได้กำหนดสถานะตามกฎหมายได้ด้วยตัวมันเอง ต้องพิจารณาฟังก์ชันจริงของผลิตภัณฑ์ บริการที่ส่งมอบ การไหลของข้อมูล และบทบาทของแต่ละฝ่าย เช็กลิสต์ด้านล่างช่วยบันทึกข้อเท็จจริงเหล่านั้นและแบ่งงานระหว่างคู่สัญญา ไม่ใช่รายการข้อสัญญาที่กฎหมายบังคับให้ใส่ทุกข้อ

วิธีจัดทำและการเปิดเผย: ร่างนี้ใช้ AI ช่วยเขียน และตรวจเทียบกับกฎหมายเกาหลีและคำแนะนำจากหน่วยงานทางการที่เผยแพร่ ณ วันที่ 5 พฤศจิกายน 2026 เป็นข้อมูลเชิงปฏิบัติ ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมายหรือการตรวจสัญญาเฉพาะกรณี

แยกการใช้ AI ภายในออกจากการให้บริการ AI

การใช้เครื่องมือสร้างเนื้อหาด้วย AI จากภายนอกเพื่อร่างสรุปประชุมภายใน แตกต่างจากการนำโมเดล AI ไปใช้ในผลิตภัณฑ์และเปิดให้ลูกค้าใช้งาน แนวทางทางการของเกาหลีแยกผู้ใช้บริการ AI ออกจากผู้ประกอบธุรกิจที่ให้บริการผลิตภัณฑ์หรือบริการ AI แม้เป็นการใช้ภายใน ก็ยังต้องพิจารณากฎหมายอื่น ข้อกำหนดด้านข้อมูล และเงื่อนไขของผู้ขาย

รูปแบบการทำงาน	สิ่งที่ควรตรวจสอบก่อน
พนักงานใช้เครื่องมือ AI ภายนอกเพื่อร่างเอกสารภายใน	เงื่อนไขผู้ขาย กฎการใช้ข้อมูลของบริษัท และการป้อนข้อมูลลับหรือข้อมูลส่วนบุคคล
บริษัทพัฒนาและให้บริการฟังก์ชัน AI ของตนเอง	บทบาทของบริษัท การแจ้งผู้ใช้ และความเกี่ยวข้องกับ AI ที่มีผลกระทบสูง
บริษัทนำโมเดลภายนอกมาใส่ในผลิตภัณฑ์สำหรับลูกค้า	การแบ่งหน้าที่ระหว่างผู้ขายโมเดลกับผู้ให้บริการผลิตภัณฑ์ การแจ้งลูกค้า และความรับผิดชอบในการดำเนินงาน
ใช้ AI ในงานที่อาจกระทบความปลอดภัยหรือสิทธิขั้นพื้นฐาน	ระบบเข้าข่าย AI ที่มีผลกระทบสูงตามนิยามของกฎหมายหรือไม่ และต้องใช้หลักฐานใดประกอบ

ตัวอย่างเหล่านี้ไม่ได้กำหนดสถานะทางกฎหมายโดยอัตโนมัติ หากบริการอยู่ในกรณีก้ำกึ่ง ให้ตรวจสอบฟังก์ชันจริง ผู้ใช้เป้าหมาย บทบาทต่อการตัดสินใจ และห่วงโซ่ผู้ให้บริการ สามารถเริ่มจาก ศูนย์สนับสนุนกฎหมาย AI พื้นฐานของเกาหลี และปรึกษาที่ปรึกษากฎหมายเกาหลีเมื่อผลกระทบมีนัยสำคัญ

เช็กลิสต์ 9 ข้อสำหรับสัญญากับผู้ให้บริการ AI

กฎหมายไม่ได้กำหนดแบบสัญญาสากลที่มีข้อสัญญา 9 ข้อนี้ครบถ้วน ให้ใช้รายการต่อไปนี้เป็นเช็กลิสต์สำหรับการจัดซื้อและการเจรจา แล้วตกลงว่าจะบันทึกคำตอบไว้ในสัญญาหลัก ภาคผนวกการประมวลผลข้อมูล คำอธิบายบริการ หรือเอกสารความปลอดภัยฉบับใด

ข้อ	หัวข้อในสัญญา	คำถามถึงผู้ให้บริการ
1	ผลิตภัณฑ์และขอบเขตการใช้งาน	ใช้โมเดลและฟังก์ชันใด ให้ผู้ใช้กลุ่มใด และใช้เพื่อวัตถุประสงค์อะไร
2	บทบาทของแต่ละฝ่าย	ใครพัฒนา ดำเนินงาน ให้บริการ และสนับสนุนฟังก์ชัน AI
3	คำสั่ง ผลลัพธ์ และการฝึกโมเดล	เก็บข้อมูลนำเข้าหรือผลลัพธ์หรือไม่ ใช้ฝึกโมเดลหรือปรับปรุงบริการหรือไม่
4	การแจ้งผู้ใช้และการระบุผลลัพธ์	ฟังก์ชันใดต้องแจ้งหรือระบุผลลัพธ์ และใครเป็นผู้ดูแลข้อความนั้น
5	การตรวจสอบ AI ที่มีผลกระทบสูง	ตรวจสอบอะไรไปแล้ว และผู้ขายให้หลักฐานใดได้บ้าง
6	การตรวจทานโดยมนุษย์และการร้องเรียน	ผู้ใช้ตรวจ แก้ ปฏิเสธ หรือรายงานผลลัพธ์จาก AI ได้หรือไม่
7	การเปลี่ยนโมเดลและบริการ	แจ้งการเปลี่ยนโมเดล ข้อมูล ฟังก์ชัน และผู้ประมวลผลช่วงอย่างไร
8	ความปลอดภัย เหตุขัดข้อง และบันทึก	มีการควบคุมสิทธิ์ แจ้งเหตุ เก็บบันทึก และช่วยตรวจสอบอย่างไร
9	สิทธิในผลลัพธ์ ความรับผิด และการยุติบริการ	ใช้ผลลัพธ์ได้อย่างไร รับมือข้อเรียกร้องอย่างไร และส่งออกหรือลบข้อมูลได้อย่างไร

1. ระบุผลิตภัณฑ์และขอบเขตให้ชัด

ข้อความกว้าง ๆ เช่น “ใช้บริการ AI” อาจไม่พอเมื่อซื้อฟังก์ชันเฉพาะ ควรระบุชื่อบริการ ฟังก์ชัน ผู้ใช้ที่ตั้งใจให้ใช้งาน วัตถุประสงค์ที่อนุญาต และกรณีที่ห้ามใช้ หากผู้ขายเปลี่ยนโมเดลได้ ควรตกลงว่าจะต้องแจ้งเมื่อใด และผู้ซื้อจะทดสอบการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญได้หรือไม่

อธิบายขั้นตอนการใช้งานจริงแทนคำกว้าง ๆ อย่าง “เพิ่มประสิทธิภาพธุรกิจ” การร่างคำตอบให้ลูกค้าภายในองค์กรต่างจากการให้คะแนนบุคคลเพื่อแนะนำผลการพิจารณาสินเชื่อ การระบุวัตถุประสงค์ช่วยให้ผู้ขายชี้แจงมาตรการป้องกันได้ และช่วยให้ผู้ซื้อกำหนดขอบเขตการใช้งานของพนักงาน

2. บันทึกการจัดการคำสั่งและผลลัพธ์

ถามว่าคำสั่ง เอกสารที่อัปโหลด และผลลัพธ์ที่สร้างขึ้นถูกเก็บในบันทึกหรือไม่ เก็บนานเท่าไร และนำไปฝึกโมเดลทั่วไปหรือปรับปรุงบริการให้ลูกค้ารายอื่นหรือไม่ ประโยคว่า “เราใช้ระบบรักษาความปลอดภัยตามมาตรฐานอุตสาหกรรม” ยังไม่ตอบคำถามเหล่านี้

หากอาจมีข้อมูลส่วนบุคคลหรือความลับทางการค้า ให้ตรวจสอบสถานที่จัดเก็บ ผู้ประมวลผลช่วง สิทธิ์เข้าถึง เวลาลบข้อมูล และขั้นตอนแจ้งเหตุด้วย ข้อสัญญา AI ไม่ได้แทนที่การตรวจสอบกฎหมายคุ้มครองข้อมูลหรือข้อกำหนดการประมวลผลข้อมูลแยกต่างหาก

3. กำหนดผู้รับผิดชอบการแจ้งผู้ใช้และการระบุผลลัพธ์

มาตรา 31 ของกฎหมาย AI พื้นฐานเกาหลีว่าด้วยความโปร่งใสเกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์และบริการ AI บางประเภท หน้าที่นี้ไม่ได้ใช้เหมือนกันกับทุกคนที่ใช้เครื่องมือ AI คู่สัญญาควรระบุว่าฟังก์ชันใดอาจต้องแจ้งว่ามีการใช้ AI หรือระบุว่าเนื้อหาถูกสร้างด้วย AI แล้วตกลงว่าใครเป็นผู้ทำและอัปเดตข้อความนั้น

ตัวอย่างเช่น ผู้ขายอาจจัดทำรายการฟังก์ชันที่ใช้ AI สร้างเนื้อหาหรือ AI ที่มีผลกระทบสูง พร้อมข้อความแจ้งที่แนะนำ ส่วนผู้ซื้ออาจนำข้อความไปใส่ในหน้าผลิตภัณฑ์ของตน สัญญาควรกำหนดด้วยว่าใครแก้ข้อความเมื่อมีการเปลี่ยนโมเดลหรือฟังก์ชัน

4. ตกลงเรื่องข้อมูลประกอบการตรวจสอบ AI ที่มีผลกระทบสูง

กฎหมายกำหนดนิยาม AI ที่มีผลกระทบสูงโดยพิจารณาความเสี่ยงต่อชีวิต ความปลอดภัยทางกายภาพ หรือสิทธิขั้นพื้นฐาน และสาขาการใช้งานที่กฎหมายระบุ การตัดสินใจเรื่องการจ้างงานหรือสินเชื่อเป็นตัวอย่างที่ควรตรวจสอบอย่างรอบคอบ ไม่ควรจำแนกจากชื่อทางการตลาดของฟังก์ชันเพียงอย่างเดียว

ผู้ประกอบธุรกิจ AI ควรประเมินเบื้องต้นว่าระบบอาจเป็น AI ที่มีผลกระทบสูงหรือไม่ หากขอให้กระทรวงวิทยาศาสตร์และ ICT ยืนยัน ขั้นตอนปัจจุบันอาจต้องใช้เอกสารสรุปผลิตภัณฑ์หรือบริการ ภาพรวมข้อมูลฝึกโมเดล และหลักฐานที่แสดงการใช้งานกับผลลัพธ์ ผู้ซื้อสามารถขอข้อมูลทางเทคนิคที่จำเป็นจากผู้ขายได้ ดู ขั้นตอนยืนยัน AI ที่มีผลกระทบสูงของกระทรวง

5. จัดให้มีขั้นตอนตรวจทานโดยมนุษย์ที่ทำได้จริง

ตกลงว่าใครตรวจ แก้ ปฏิเสธ หรือส่งต่อผลลัพธ์ของ AI โดยเฉพาะการตัดสินใจที่อาจกระทบบุคคลอย่างมีนัยสำคัญ อย่าอาศัยเพียงข้อความกว้าง ๆ ว่า “มนุษย์เป็นผู้รับผิดชอบ” ให้ระบุขั้นตอนตรวจทาน ทีมที่ทำหน้าที่ และวิธีที่ผู้ใช้รายงานข้อผิดพลาด

ผู้ขายอาจจัดช่องทางแจ้งข้อผิดพลาดและบันทึกที่จำเป็นต่อการตรวจสอบ ส่วนผู้ซื้อกำหนดผู้รับผิดชอบและจุดที่พนักงานต้องหยุดกระบวนการอัตโนมัติเพื่อตรวจทาน ควรขอดูหน้าจอจริงเพื่อให้ผู้ตรวจเข้าใจผลลัพธ์และข้อจำกัดของระบบ

6. วางกติกาเมื่อโมเดลหรือบริการเปลี่ยน

ผู้ขายอาจเปลี่ยนโมเดล คำสั่งระบบ การประมวลผลข้อมูล ฟังก์ชัน หรือผู้ประมวลผลช่วง ให้กำหนดว่าการเปลี่ยนแปลงใดมีนัยสำคัญ ผู้ขายต้องแจ้งอย่างไร และผู้ซื้อมีเวลาทดสอบหรือประเมินใหม่หรือไม่

ระยะเวลาแจ้งล่วงหน้าเป็นเงื่อนไขที่คู่สัญญาเจรจา ไม่ใช่ตัวเลขเดียวที่กฎหมายกำหนดสำหรับทุกบริการ อาจตกลงให้เก็บประวัติการเปลี่ยนแปลง มีสภาพแวดล้อมทดสอบ ระบุวันยุติโมเดลเดิม และให้สิทธิยุติบริการหากการเปลี่ยนแปลงทำให้ไม่เหมาะกับการใช้งาน

7. กำหนดความคาดหวังด้านคุณภาพที่วัดได้

หลีกเลี่ยงคำรับรองว่า AI จะถูกต้องเสมอ ให้ตกลงวิธีทดสอบ ข้อจำกัดที่ทราบ ภาษาและรูปแบบไฟล์ที่รองรับ ความพร้อมใช้งาน และวิธีจัดการข้อผิดพลาด ทดลองกับตัวอย่างที่ใกล้เคียงงานจริงก่อนเริ่มใช้ และเก็บผลการทดสอบไว้

หากผู้ขายอ้างว่า “แม่นยำ 99%” ให้ถามว่าวัดอะไร ด้วยข้อมูลใด และภายใต้เงื่อนไขแบบไหน สำหรับการตรวจเอกสาร อัตราการตกหล่นของข้อสำคัญอาจมีประโยชน์กว่าคะแนนความแม่นยำทั่วไป หากรับประกันคุณภาพเป็นตัวเลขไม่ได้ ให้กำหนดการสนับสนุน การประมวลผลซ้ำ เครดิตค่าบริการ หรือแนวทางเยียวยาอื่น

8. กำหนดการรับมือเหตุขัดข้องและขอบเขตบันทึก

ระบุว่าใครได้รับแจ้งเหตุด้านความปลอดภัยหรือบริการ รายละเอียดที่ต้องแจ้ง ระยะเวลาการร่วมมือ และบันทึกที่สามารถเปิดเผยเพื่อการตรวจสอบได้ หากบันทึกคำขอและคำตอบมีข้อความของลูกค้า ให้กำหนดสิทธิ์เข้าถึง ระยะเวลาเก็บ และวิธีลบข้อมูล

ผู้ขายอาจรับผิดชอบการตรวจสอบทางเทคนิค ส่วนผู้ซื้อระบุผู้ใช้ที่ได้รับผลกระทบและจัดการการสื่อสารของตนเอง สัญญาควรระบุงานเหล่านี้ให้ชัด รวมถึงผู้ติดต่อ การแจ้งระบบหยุดทำงาน และเป้าหมายการกู้คืนบริการ

9. ระบุสิทธิในผลลัพธ์ ความรับผิด และการออกจากบริการ

ชี้แจงว่าผู้ซื้อใช้ข้อความ ภาพ หรือผลลัพธ์ที่สร้างด้วย AI ได้อย่างไร เมื่อมีบุคคลภายนอกเรียกร้องเรื่องสิทธิ ใครต้องแจ้งและช่วยตอบสนอง และแบ่งความรับผิดอย่างไรหากปัญหาเกิดจากข้อมูลหรือคำสั่งที่ผู้ซื้อให้ไว้

เมื่อยุติสัญญา ให้ระบุว่าผู้ซื้อส่งออกคำสั่งและผลลัพธ์ได้หรือไม่ ผู้ขายลบข้อมูลเมื่อใด และยืนยันการลบได้หรือไม่ หากยกเลิกบริการหรือเปลี่ยนโมเดล ให้กำหนดช่วงเวลาและการช่วยเหลือสำหรับย้ายระบบ เงื่อนไขเหล่านี้ช่วยให้บริษัทออกจากบริการได้โดยไม่สูญเสียบันทึกทางธุรกิจ

คำถาม 6 ข้อที่ควรส่งให้ผู้ขายก่อนประชุม

ส่งคำถามเหล่านี้ก่อนเริ่มเจรจา เพื่อให้ผู้ขายเตรียมคำตอบและเอกสารที่ตรวจสอบได้:

• เราซื้อฟังก์ชัน AI ใด และผู้ขายเป็นผู้ดำเนินงานส่วนใด?
• คำสั่งและผลลัพธ์จัดเก็บที่ไหน และนำไปฝึกโมเดลหรือไม่?
• ฟังก์ชันใดอาจต้องแจ้งผู้ใช้หรือระบุผลลัพธ์ และใครดูแลข้อความนั้น?
• ผู้ขายประเมินหรือไม่ว่าฟังก์ชันใดอาจเป็น AI ที่มีผลกระทบสูง มีหลักฐานอะไร?
• จะแจ้งการเปลี่ยนโมเดล ฟังก์ชัน หรือผู้ประมวลผลช่วงที่มีนัยสำคัญอย่างไร?
• หากเกิดเหตุ ใครติดต่อใคร มีบันทึกใดให้ตรวจสอบ และลบข้อมูลได้เมื่อใด?

คำถามที่ยังไม่มีคำตอบไม่ได้แปลว่าต้องปฏิเสธผู้ขายทันที ให้แยกเรื่องที่ต้องตกลงก่อนเปิดใช้งานออกจากเรื่องที่จัดการผ่านขั้นตอนภายหลังได้ เครื่องมือร่างเอกสารภายในอาจให้ความสำคัญกับการใช้ข้อมูลฝึกโมเดล ส่วน AI ที่ลูกค้าใช้โดยตรงอาจต้องดูการแจ้งผู้ใช้ การกำกับโดยมนุษย์ และช่องทางร้องเรียนมากขึ้น

ตัวอย่างข้อความเรื่องการใช้ข้อมูล

ข้อความนี้เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการเจรจา ไม่ใช่ข้อสัญญาที่กฎหมายกำหนด ต้องปรับตามการไหลของข้อมูลจริงและให้ที่ปรึกษากฎหมายตรวจทาน

ผู้ขายจะระบุวัตถุประสงค์ในการประมวลผลข้อมูลลูกค้า ระยะเวลาเก็บข้อมูล ผู้ประมวลผลช่วง และการใช้ข้อมูลเพื่อฝึกโมเดลไว้ในภาคผนวก ผู้ขายจะใช้ข้อมูลลูกค้าหรือผลลัพธ์จากบริการเพื่อฝึกโมเดลหรือเปิดเผยแก่บุคคลที่สามได้ต่อเมื่อคู่สัญญาตกลงแยกต่างหาก ก่อนเปลี่ยนวัตถุประสงค์ในการประมวลผลหรือรายชื่อผู้ประมวลผลช่วง ผู้ขายจะแจ้งลูกค้าล่วงหน้าและจัดให้มีขั้นตอนเปลี่ยนการตั้งค่าหรือยุติบริการ

การมีข้อความนี้ในสัญญาไม่ได้ยืนยันว่าการตั้งค่าในผลิตภัณฑ์ตรงกัน ตรวจสอบว่าสามารถปิดการใช้ข้อมูลเพื่อฝึกโมเดลได้ตามที่ตกลง มีรายชื่อผู้ประมวลผลช่วง และหน้าจอผู้ดูแลระบบตรงกับเงื่อนไขในสัญญา

คำถามที่พบบ่อย

ใช้เครื่องมือ AI ภายนอกในบริษัทแล้วต้องแสดงป้ายแจ้งทันทีหรือไม่?

ไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้น การใช้บริการ AI ภายในต่างจากการให้บริการผลิตภัณฑ์หรือบริการ AI แก่ลูกค้า แนวทางทางการของเกาหลีแยกผู้ใช้บริการ AI ออกจากผู้ประกอบธุรกิจที่ให้บริการผลิตภัณฑ์หรือบริการ AI แต่ยังต้องตรวจสอบความปลอดภัยของข้อมูล ความเป็นส่วนตัว ทรัพย์สินทางปัญญา และเงื่อนไขผู้ขาย

ผลลัพธ์ทุกชิ้นที่สร้างด้วย AI ต้องมีป้ายกำกับหรือไม่?

ไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกบริการ ต้องตรวจสอบว่าใครเป็นผู้ให้บริการ ผลิตภัณฑ์ใช้ AI สร้างเนื้อหาหรือเป็น AI ที่มีผลกระทบสูงหรือไม่ และผลลัพธ์ถูกส่งถึงผู้ใช้อย่างไร อ่าน แนวทางความโปร่งใสอย่างเป็นทางการ เพื่อดูเงื่อนไขล่าสุด

คู่สัญญาโอนหน้าที่ตามกฎหมายทั้งหมดให้กันได้หรือไม่?

สัญญาช่วยแบ่งงาน การจัดเตรียมหลักฐาน ค่าใช้จ่าย และการรับมือเหตุระหว่างคู่สัญญาได้ แต่ชื่อที่เขียนไว้ในสัญญาไม่ได้เป็นตัวกำหนดสถานะทางกฎหมายเพียงอย่างเดียว ต้องตรวจสอบบริการจริงและการกระทำของแต่ละฝ่าย โดยแต่ละฝ่ายยังรับผิดชอบหน้าที่ตามกฎหมายที่ใช้กับตน

สรุป

เริ่มจากขั้นตอนจริงว่าใครให้บริการฟังก์ชัน AI มีข้อมูลอะไรเข้าสู่ระบบ ผู้ใช้เห็นอะไร และเกิดอะไรขึ้นเมื่อโมเดลหรือบริการเปลี่ยน บันทึกคำตอบไว้ในสัญญาและเอกสารประกอบ เช็กลิสต์ 9 ข้อนี้ช่วยให้ฝ่ายจัดซื้อ ผลิตภัณฑ์ ความปลอดภัย และกฎหมายตรวจสอบข้อเท็จจริงชุดเดียวกัน

หากต้องจัดทำเอกสารที่เกี่ยวข้องกับโครงการ AI และส่งให้คู่สัญญาลงนามทางอิเล็กทรอนิกส์ ดูเครื่องมือเอกสารของ AiDocX การใช้กฎหมาย AI พื้นฐานของเกาหลีอาจแตกต่างกันตามคู่สัญญาและบริการ ควรให้ที่ปรึกษากฎหมายเกาหลีตรวจสอบโครงการสำคัญ

แหล่งข้อมูล

• กฎหมาย AI พื้นฐานของเกาหลี — ศูนย์ข้อมูลกฎหมายแห่งชาติ (ภาษาเกาหลี)
• ศูนย์สนับสนุนกฎหมาย AI พื้นฐาน: แนวทางและคำถามที่พบบ่อย (ภาษาเกาหลี)
• กระทรวงวิทยาศาสตร์และ ICT: ขั้นตอนยืนยัน AI ที่มีผลกระทบสูง (ภาษาเกาหลี)